About Me

My photo
සමහර දේවල් නැති වුණ.....සමහර දේවල් ගොඩක් අයට වඩා ඕනෙවටත් වැඩියෙන් ලැබුණ.............. ජීවිතේ බලාපොරොත්තු ගොඩක් තියෙන............. ජීවිතේ විඳින්න කැමති කොල්ලෙක්............

කොල්ලගේ යාලුවෝ......

Monday, June 11, 2018

ඩොල්පින්නු බැලීම සහ විල්පත්තු ගමන



පහු ගිය අප්‍රියෙල් මාසෙ අපි ගියා විල්පත්තුවටයි ඩොල්ෆින්ලා බලන්නයි.

දවස් 3ක ගමනක් විදියට තමයි අපි ඒක සැලසුම් කරගෙන ගි‍යේ. සෙනසුරාදා උදේ 9ට වගේ ගෙදරින් පිටත් වුණ අපි දවල් 2-3 වෙද්දි කල්පිටියයි නොරොච්චෝලෙයි අතර ඉල්ලන්තඩිය කියන පළාතෙ තිබුණ අපෙ හෝටලේට සේන්දු උණා. දවල්ට කාල බීල එහෙම අපි ටිකක් නිදහසේ කාලය ගත කරලා රෑ කෑම අරන් කලින්ම නින්දට ගියේ පස්සෙන්දා පාන්දරින්ම විල්පත්තු බැද්ද අස්සෙ රිංගන්න ලැහැස්ති කරගෙන හිටපු නිසයි. හෝටලේ අවට අපි දැක්කා හුලඟෙන් විදුලිය උපද්දවන්න පාවිච්චි කරන ලොකු හුලං පෙති වගයකුත්.
අපි හිටි දිහා

දැවැන්ත හුළං පෙති
උදේ 6 වෙද්දි අපි හෝටලෙන් පිටත් වුණේ විල්පත්තු ගමනට. පුත්තලම ටවුන් එකේ ඒ වෙද්දි ඇරල තිබුණු එකම කඩෙන් උදේට එහෙම කාලා එතැනින්ම දවල් කැලේදි කන්නත් කෑම පාර්සල් කරගත්තෙ කැලේ ඇතුලෙ කන්න කඩ නැති නිසා. ඕං ඒටික ඉවර වෙලා අපි ගියා එළුවන්කුලමට. එළුවන්කුලම තියෙන්නෙ පුත්තලමෙ ඉඳන් කිලෝමීටර 40ක් විතර දුරින්. එළුවන්කුලමට ගිහින් අපි සෆාරි ජීප්/ඩබල් කැබ් එකකට නැග්ගා. තමුන්ගෙම කියල 4x4 වාහනයක් නැත්තං එතනින් වාහනයක් කුලියට ගන්න ඕනේ. අපිට කොහෙද ෆෝ වීල් වාහන? ඉතිං අපි ගත්තා එකක් කුලියට.

අපි ජීප් එක ඇතුලේ
එළුවන්කුලම ඇතුල්වීම හරිම ලස්සන තැනක්. පාර හරහා වතුර පාරක් ගලාගෙන යනවා. පයින් ඒ හරහා යන එක ටිකක් අමාරු වැඩක් කියලා තමයි අපේ රියදුරු මහත්තයා අපිට කිව්වෙ.
එළුවන්කුලම ඇතුල්වීම
ඔන්න ඒ වතුර පාරෙන් එගොඩ වෙලා වනජීවී කාර්‍යාලෙන් ටිකට් ගන්න ඕනේ. ටිකට් අරං අපි ගියා විල්පත්තුව ඇතුලේ සත්තු බලන්න. එදා දවස අපි වගේම තව කැලේ ඇතුලෙ වටේ ගිය වාහන 40-50න් කාටවත්ම දිවි, අලි බලන්න හම්බු වෙලා තිබුණේ නෑ. ඔය මොණරු, මුවෝ, රාජාලියෝ, පිටරට කොක්කු වගේ සත්තු තමයි අපිට බලාගන්න ලැබුණේ. කොහොම හරි වටේම කරක් ගහලා දවල් කාලා අපි ගියා කුදිරමලේ කන්ද බලන්නත්. ඇත්තම කිව්වොත් බලපු මහ දෙයක් නෑ. විල්පත්තු කවුරු හරි යනවනම් මම නම් කියන්නෙ ඊට හොඳයි යාල හරි උඩවලවෙ හරි යන එක. අලි නම් නෑ මෙහේ. හැබැයි දලඹුවො ඉන්නවා අනික් ඔක්කොම සත්තුන්ට හරි යන්න. අපෙ වාහනේ ඇතුලෙ මර ලතෝනි ගොඩයි.


කුදිරමලේ කන්ද අවට පින්තූර         
කොහොම හරි ඔය ගමනත් ඉවර කරල ආපහු ආවා නවාතැනට. එදාත් ඉතිං කාලා බීලා නිදාගත්තා ගමන් මහන්සියට.

පස්සෙන්දා උදේම ඇහැරිලා අපි ගියා මූදු වෙරළට. අපේ නවාතැනේ ඉඳන් මීටර් 50ක් නෑ වෙරළට. ගිය ගමන් අපිට ලැබුණා බෝට්ටුවක්. 



බෝට්ටුවෙ නැගලා අපි ගියා වෙරළෙන් කිලෝමීටර් 3-4ක් මූද ඇතුලට. අපි යනකොට තව බෝට්ටු කීපයක්ම එක තැනක රොක් වෙලා වගේ ඉන්නවා දැක්කා. අපේ බෝට්ටුව පදවපු කෙනාත් එතනට හිමින් හිමින් ගියා. ටික වෙලාවකින් ඩොල්ෆින්ලා 100-200 ක වගේ ලොකු රංචුවක් අපි හිටපු බෝට්ටු මැද්දෙන් පැන පැන යන්න ගත්තා. ඒක ෆොටෝ වීඩියෝ වලට වඩා පියවි ඇහින් දැකලා විඳින්න ඕනෙ දර්ශණයක්. හරිම ලස්සනයි. අනික් වීඩියෝ බර වැඩි නිසා මම එක වීඩියෝ එකක් මෙතන දාන්නම්. හැබැයි ගිහින් පියවි ඇහෙන් දකින ලස්සන මේ වීඩියෝ එකේ නෑ කියලයි මට හිතෙන්නෙ. 


ඕක ඉවර වෙලා ඉතිං අපි ගෙදර ආවා.

Friday, June 8, 2018

BMW මගඩිය


කොහොමද? කාලෙකින් මේකෙ දූවිලි ගසලා මොනව හරි ලියන්න හිතුනා. වැඩිපුර හිට් වෙන්නෙ ගොසිප් නිසා එයින් එකක්ම ලියල දාමු 


මොකක්ද මේ BMW මගඩිය?




අවුරුදු දෙකක් තිස්සෙ යට ගිහින් තිබිලා ආපහු ඊයෙ පෙරේදා එලියට ඈදුන මේ මගඩිය ඇත්තටම මොකක්ද?
ඇත්තම කතාව මේකයි.

ලංකාවෙ BMW නියෝජිතයා තමයි ප්‍රෙස්ටිජ් ඔටෝමොබයිල් කියන්නෙ. රාජ්ය සේවකයන්ට 2011 ඉඳන් 2014 වෙනකම් දුන්න තීරු බදු බලපත්‍ර වලට ආනයනය කරපු අලුත්ම වාහන 1728ක් අඩු වටිනාකම් පෙන්නලා බදු වංචා කරපු එක සහ ඒ වාහන ඇත්තටම ආනයනය කරේ ඒ බලපත්‍ර හිමියො නොවෙනවයි කියන කාරණා දෙකම මුල් කරගෙන පරීක්ෂණයක් පටන් ගත්තා 2016 අවුරුද්දේ මෑයි මාසේ. ඒ පරීක්ෂණය පටන් ගත්තේ ශ්‍රී ලංකා රේගු මධ්යම පරීක්ෂණ කාර්යාංශය. දල වශයෙන් රජයට අහිමි වුණ බදු මුදල රුපියල් බිලියන 16ක් විතර කියලයි විශ්වාස කරන්නෙ. පහත පින්තූරෙන් යම් අදහසක් ගන්න පුලුවන් වෙයි කියලා හිතනවා (මේක හොයාගත්තෙ ඉතිං අන්තර්ජාලෙන් තමයි)



මේ වංචාව කරන්න ප්‍රෙස්ටීජ් ඔටෝමොබයිල් සමාගම කරල තියෙන්නෙ, අර අපේ සමහරු කෑම බිල 400ක් උනාම ඔන් ඈපෘවල් බිලක් 800කට දානව වගේ කොම්පෑණියට (මාත් එක පාරක් කරල තියෙනවා 2005-2006 වගේ කාලෙ) ඒකෙ අනිත් පැත්ත, සත්‍ය ලදුපත් සහ නෑව්ගත ලියකියවිලි නෑතිව Navigare International කියන සමාගමෙන් නිකුත් කරපු වංචනික ලිය කියවිලි රේගුවට ඉදිරිපත් කරපු එකයි. මේ ලියකියවිලි ඉදිරිපත් කරපු ආයතනයේ හිමිකරු විදියට නම් කරල තියෙන්නෙත් ලංකාවේ ප්‍රෙස්ටිජ් ඔටෝමොබයිල් සමාගමේ කළමණාකාර අධ්යක්ෂ හෙන්ස් ඇඩොල්ෆ් රොයිටර් (Heinz Adolf Reuter) කියන පුද්ගලයායි. පහල ඉන්නෙ මෑන් තමයි. මිනිහගෙ නමත් නික‍ං ඇඩොල්ෆ් හිට්ලර් වගේ මට ඇහෙන්නෙ.



කොහොම නමුත් 2016 මෑයි 21 රේගු අධ්යක්ෂගෙ නියෝගයෙන් මේ පරීක්ෂණ නවත්වලා තියෙනවා. ඒ දවස් වලම ප්‍රෙස්ටිජ් ඔටෝමොබයිල් එකෙන් රුපියල් මිලියන 200ක මුදලක් ආපසු ගැනීමක් වාර්තා වෙනවා කියලයි කට්ටිය කියන්නෙ. කොහොම වුණත් මේ පරීක්ෂණය ආපහු උසාවියට ඈවිත් තියෙනවා මේ ලගදී. පහත වීඩියෝවෙන් විස්තර බලාගන්න පුලුවනි.



Tuesday, April 25, 2017

මෝ ප්ලෙසර්.........

අපෙ හිතවතෙක්ට සිද්ධ වෙච්ච පොඩි අකරතැබ්බයක් තමයි මේ.........


මේ කියන හිතවතා නිවාඩු කාලේ ගියා පොඩි සංචාරයක්. මිනිහ කාණ්ඩ වශයෙන් වගේම තනියෙනුත් එහෙ මෙහෙ යන සංචාරයට ලැදි පොරක් කියල කියමුකො. මේ පාර පොර සල්ලි ටිකක් එහෙම වැඩිපුර එක්කහු කරගෙන ගියෙ පිට රටක ඇවිදල එන්න. "හහ් හැමදාම ලංකාව වටේ කැරකිලා මක් කරන්නෙයි, මේ පාර යනෝ පිට" කියල හිතල තමයිලු ඉතිං ගියේ.

අවුරුදු කාලෙ නිසා තනියෙංමලු මිනිහ ගියේ (අනික් මිනිස්සු ඉතිං ගම් බිම් වල යනවයි ෂොපිං කරනවයිනේ ඔය කාලෙ). ඔහොම ඉතිං ඇවිදින අතරෙ මෙයා ඒ රටේ මිනිස්සු එක්ක පොටෝ ගහනවයි එක එක අලුත් කෑම ජාති රස විදලා ඒවයේ හොද නරක බලන එකයි වගේ දේවල් තමයි කරේ. නමුත් ඉතිං මෙයත් මනුස්සයෙක් නෙව, ඔන්න ඉතිං පොඩි ආසාවක් ආවා මේ රටේ ඉන්න ගෑණු ළමිස්සියො ගැනත් පොඩි සමීක්ෂණයක් වගේ එකක් කරන්න.

ඒ වගේ වැඩකට කියාපු දේ තමයි ඉතිං ඊටම අදාල තැනකට යන එක කියලා මිනිහා ගියා සම්බාහන මධ්‍යස්ථානයකට (අපි අර ඇඟ තලන එහෙමත් නැත්තං මසාජ් ක්ලිනික්, ඔව්වොව් ඒක තමා) ගිහින් ඉතිං සල්ලි එහෙම ගෙවලා තෝරගත්තා තමුන්ගෙ මනාපෙට හරි යන ගෑණු ළමයෙකුත්. අපි සුද්දො යටතෙ ඉදලා ඉංග්‍රීසියෙ කප් ගහපු ජාතියක් නෙව. ඒත් ඉතිං පිට රටකට ගියාම අපේ අයට එන ලොකුම ප්‍රස්නෙ තමා අපෙ ඉංග්‍රීසි උන්ට තේරෙනව අඩුයි, උංගෙ ඉංග්‍රීසි (උන්ට අපිට වගේ බෑ ඉතිං) අපිට තේරෙනව අඩුයි. කොහොම හරි මේ නොගැලපීම බැලන්ස් කරගෙන මෙයා අර ළමය එක්ක පොඩි අදහස් හුවමාරුවක් කරගත්තා.

කියන්න දෙයක් නෑනෙ ඉතිං ඇඟ තලනකොට අපේ හිරි ඇරිලා පොඩි කිචි ගතියක් එන වෙලාවක් තියෙනවනේ, ඔන්න ඔය හරියටම එනකොට අර ළමය අපේ මනුස්සයගෙන් අහනවලු......

"සර්.. ඩූ යූ වෝන්ට් මෝ ප්ලෙසර්??"

කියලා. ප්ලෙෂර් (pleasure) කියන්නෙ ඉතිං සන්තෝසෙටනේ මෙයාට එක පාර කෙළ ගිලෙන එකත් නැවතුනා කියල තමයි කිව්වෙ. යකෝ ඉබ්බ ගේ දොරකඩ ඇවිල්ලා මාව කාපිය කියනකොට මොන මෝඩයද ඉබ්බව මරල උයලා කන්නෙ නැත්තෙ, ඔන්න ඔහෙ හා කියනවා කියලා මෙයත් ඉතිං කිව්වලු .. "යෑස් යෑස්.. වයි නොට්" කියලා.

දැං මෑන්ගෙ හුස්ම ගැනීමේ වේගය පවා වැඩි වෙලා ටිකක් නොසංසුන් වෙලාලු ඉන්නේ. ඒ ඉන්නකොට අර ගෑණු ළමය කිව්වලු හිටපු තැනින් බිමට බැහැලා එන්න කියලා. "ආ.. අර දොරේ තියෙන වීදුරු කෑල්ලෙන් පෙනෙයි කියල මේ ළමය බය වෙලා වෙන්නැති" කියල හිතපු අපේ හිතවතා බැස්සලු එතනින් බිමට.

බිමට බැහැපු ගමන් වුණ දේ මෙතන කියන එක හරිද මන්දා.

...........................................................................................................................................
























අර කෙල්ල මුගෙ පිට උඩ නැගලා පීඩනය ගොඩක් වැඩි කරලා මසාජ් කරන්න ගත්තලු.

කෙල්ල මෙයාගෙන් අහලා තියෙන්නෙ "Do you want more Pressure?" කියල නේ.

Monday, April 10, 2017

ඇටය සහ අවංක කම



හම්මේ කාලයක් ගොහිං......................... 

බ්ලොගේ මකුළු දැල් බැදිලා අත් ඇරලා දාලා තිබ්බෙ. නිවාඩුව පටන් ගන්නෙ හෙට නිසා අදත් ඔෆිස් එන්න උනා. ඉන්න ගමන් බ්ලොග් එකක ලිපියක් කියෙව්වා. ඒක කියෝපු ගමන් ආපහු ලිව්වොත් මොකෝ කියලා විදුලියක් කොටනවා වගේ ඔළුවට ආවා. ලියන්න දෙයක් හිතුනෙ නැති නිසා ජාලෙන් හොයාගෙන හරි ලියන්න හිතුවා. ඕං කථාව...



කලිං කථාව දන්නා කට්ටිය ඉන්නවනං තරහ අවසර,...

එක ආයතනයක හිමි කාරයා වයස වැඩි වෙන කොට තීරණය කරා තමන්ට දැන් මේ තරම් වෙහෙස වෙලා වැඩ කරන්න හැකියාව තව ටික දවසකින්ම ඉවර වෙන නිසා ආයතනයේ කළමණාකාරිත්වය සුදුසු කෙනෙකුට භාර දෙන්නට ඕනෑ කියලා. නමුත් අවාසනාවට ඒ මනුස්සයාට උරුමක්කාරයෙක් හිටියේ නැහැ.

ඊලඟ ඉතාම සුදුසු තීරණය වුණේ ආයතනයේ දැනට වැඩ කරන තරුණ විධායක නිලධාරින්ගෙන් සුදුසුම කෙනා තෝරලා ඒ තනතුරේ වගකීම භාර දෙන එකයි. ඉතින් සියලුම විධායකයන්ව රෑස්වීම් කාමරයට රැස් කරපු මේ ආයතනයේ අයිති කාරයා මෙන්න මෙහෙම කිව්වා.

"මම ඔය සෑම දෙනෙක්ටම ඇටයක් (ශාක බීජයක්) ගණනේ දෙනවා. ඔය කවුරුත් ඒ ඇටය ගෙදර ගෙනිහින් පෝච්චියක දාලා තමන්ගෙ ලොකුම රාජකාරියක් විදියට සලකලා සාත්තු කරන්න ඕනේ. අවුරුද්දකින් ඔය හැමෝම ඒ පෝච්චිය මට ගෙනත් පෙන්නන්න ඕනේ. ඒ පෝච්චි පරීක්ෂා කරලා මම ගන්න තීරණය මත මේ ආයතනයේ ප්‍රධාන විධායකයා වෙන්නෙ කවුද කියන එක තීරණය වෙයි"

 රුවන් කියන්නෙ මෙතැනට අලුතින් පත් වුණු වැඩට උනන්දු බොහොම අවංක විධායක ශ්‍රේණියේ සේවකයෙක්. රුවනුත් අනික් හැමෝම වගේ තමුන්ට ලැබුණු ඇටය පෝච්චියක දාලා දිනපතාම සාත්තු කලා. සතියක් ගෙවුණා, මාසයක් ගෙවුණා, ඒත් රුවන් පැළ කරපු පෝච්චියේ කිසිම ගහක් මතු වුණේ නෑ. රුවන් හිතුවා මට සමහර විට ලැබෙන්න ඇත්තේ කල් ගිහින් පැළ වෙන ඇටයක් වෙන්න ඇති නමුත් සාත්තු කරන එක නවත්තන්න හොද නෑ කියලා.

ඊලඟ මාසෙ වෙනකොට අනිත් විධායකයෝ හෑම තිස්සෙම කතා කරන්න පටන් ගන්නේ තමුන්ට ලැබුණු පැල තමුන් කොච්චර ලස්සන පෝච්චියක පැල කරාද, දෑන් පැලේ උස කොච්චරද, මල් එන්න කල් යයිද වගේ දේවල් උනත් රුවන්ට තිබුණු ගැටළුව උනේ ඇයි මගෙ ඇටේ පැළ උනේ නැත්තෙ කියන එකම විතරයි.

ඔහොම කාලය ගෙවුණා. මාස 11ක් ම ගතවුණා. රුවන්ට දැන් කාර්යාලයට යන හැම තිස්සෙම ඇහෙන්නෙ අනික් අය වර්ණනා කරන පැල වල ලස්සන සහ ඒවගෙ මල් පිපිල ලස්සනට තියෙන විදිහ. රුවන්ට දැන් තමන් ගැන හීනමානයක් වගේම රස්සාව එපා වෙන මට්ටමකටත් ඇවිත්. නමුත් රුවන් කිසි දවසක පෝච්චියට වතුර පෝර දාන එක මග ඇරියෙ නෑ. ඔහොම කල්  ගත වෙලා හැමෝගෙම පෝච්චි පරික්ෂා කරන දවස ආවා. රුවන්ගෙ හිතට වද දුන්නෙ, "මම කවදාවත් ප්‍රධාන විධායක වෙන්නෙ නෑ නමුත් හිස් පෝච්චියක් උස්සන් ගිහින් හැමෝම මාව පරාජිතයෙක් ගානට දාල හිතයිද" කියන දෙගිඩියාව.

රෑ තිස්සෙම නින්දක් නැතිව කල්පනා කරපු රුවන් අන්තිමට තීරණය කරා හිස් පෝච්චිය අරන් ගිහින් ප්‍රධානියාට පෙන්නලා ඇත්තම කියන්න. එයාගේ අදක්ෂතාවය නිසා මේ ඇටය හරියට පැළ කරගන්න නොහැකි වුණා කියන ඇත්ත  තමුන්ගෙ ප්‍රධානියාට කියනවා කියලා.

රැස්වීම පටන් ගත්තා. හැමෝම ලස්සන ලස්සන මල් පිපුණු, ගෙඩි හැදුණු පැල එක්ක පෝච්චි ගොඩක් ප්‍රධානියාට පේන්න තමුන් ඉස්සරහ තියාගෙන පේලියට හිටියා. රුවන්ගෙ හිස් පෝච්චිය දැකපු ගොඩ දෙනෙක් හිණා වුණා, කීප දෙනෙක් අනුකම්පාවෙන් රුවන් දිහා බලාගෙන ඉන්නවා රුවන්ට පෙණුනා. කවුරුත් අමාරුවෙන් ගෙවාගත්ත විනාඩි 20කට පස්සෙ ආයතනයේ ප්‍රධානියා කට්ටියට මෙන්න මෙහෙම කිව්වා...

" ෂා මම කාලෙකින් දැක්ක ලස්සන ගස් වර්ග ගොඩක් මේ කාමරේ තියෙනවා... අද ඔය මහත්වරුන්ගෙන් කෙනෙක් මම ප්‍රධාන විධායක තනතුරට පත් කරනවා. ඒක සිද්ධ වෙන්නේ....... කියනකොටම එයා දැක්කා හිස් පෝච්චිය ලඟ ලෑජ්ජාවෙන් ඇඹරෙමින් හිටපු රුවන්ව.. "රුවන් එන්න ඉස්සරහට, ඔයාගෙ ඔය පෝච්චියත් අරන්ම මෙතනට එන්න" කියමින් ඔහු රුවන්ව ඉස්සරහටම ගෙන්න ගත්තා. රුවන් දෙගිඩියාවෙන් ඉස්සරහට වෙලා ඉන්න ගමන් කල්පනා කළේ තමන්ගෙ දැන් තියෙන රැකියාවටත් මොකක් හරි අසුබ දෙයක් වෙයිද කියන එකයි. ප්‍රධානියා ආපහු තමන්ගෙ කතාව පටන් ගත්තා.

"ඔය හැමෝම වාඩි වෙන්න. රුවන් ඔහොමම හිටගෙන ඉන්න" කියමින් ප්‍රධානියා කියන කොටම රුවන් තමුන්ගෙ රැකියාව ගැන තිබුණ අදහස කුණු කූඩෙටම දැම්මා. "මෙන්න මහත්වරුණි පිළිගන්න ඔබ සැමගේ නව ප්‍රධාන විධායක නිලධාරී තුමා තමයි....... රුවන්"

මේක අහපු රුවන්ට ඇස් කන් අදහාගන්න බැරි වුණා. ඔහු එකම එක ප්‍රශ්ණයයි ප්‍රධානියාගෙන් ඇහුවේ. "සර් මට දුන්න ඇටේ වත් පැළ කර ගන්න බැරි වුණු මාව ඇයි මේ තනතුරට තේරුවේ" කියන එකයි. ඒකට ප්‍රධානියා දුන්න උත්තරය අහපු අනික් හැම විධායකයෙක්ම හිතා ගත්ත එක් දෙයක් තිබුණා.

"මම ඔය කාටත් දුන්නේ තම්බපු වී ඇට. තම්බපු වී ඇට පැල වෙන්නෙ නැහැ. නමුත් තමන් කරන දේ කැප වීමෙන් කරපු. තමන්ට බැරි වුණු දේ පිළිගන්න තරම් අවංක සහ නිහතමානී වුණ රුවන් තරම් වෙන කිසිම කෙනෙක් මේ තනතුරට ගැලපෙන්නේ නෑ"

මම හිතන්නෙ පාඩම ඒ වචන වලින්ම ඉගෙන ගන්න පුළුවන්.

සුබ අලුත් අවුරුද්දක් වේවා!!!





Friday, March 15, 2013

අවුරුදු දෙකක් වයස දරුවෙක්……….




නිකමට වගේ බ්ලොගේ පැත්තෙ ගියා. ගිහිං බලද්දි දැක්කෙ මේක අටවං අවුරුදු දෙකකුත් ගිහිං දන්නෙම නැතුව. උපන් දිනේ තිබිල තියෙන්නෙ පහු ගිය 7 වෙනිදා




වයස ගියාට ලිපි නං එච්චර නෑ. මේ අවුරුදු දෙකේ මගේ බ්ලොග ෆලෝ කරපු, කමෙන්ට් කරපු සහ මේ නිසා අඳුන ගන්න ලැබුණු සියලු දෙනාට මගේ ප්‍රණාමය බැති සිතින් පල කර සිටිමි.

Saturday, January 19, 2013

බහලුම් පෙට්ටි



ඕං 2013 පළවෙනිම පෝස්ට් එක.

හැම දේම පිට රටිං එන මේ කාලෙ, නිකමට හිතුනා ඔය බඩු එන වගේම අපේ රටෙං අපනයනය කරන බඩු යවන්නත් යොදාගන්න බහලුම් හෙවත් කන්ටේනර් පෙට්ටි වල දිග පළල වගේම තව විස්තර ටිකකුත් ඔයගොල්ලො එක්ක බෙදාගන්න. 

ගොඩක් අයට ප්‍රයෝජනවත් නැති උනත් සමහරුන්ට ප්‍රයෝජනවත් වෙයි කියල හිතනවා.




පැහැදිලි මදි නම් රූපෙ උඩ ක්ලික් කරන්න ලොකුවට බලන්න.

මොනවා හරි අඩු පාඩුවක් තියේ නං පෙන්නන්න.


Friday, November 30, 2012

යථාර්තය







මිනිහෙක් වැරදියට මුදල් පාවිච්චිය

සමානයිලු

වඳුරෙක් ගහෙන් ගහට පනිද්දි දිරච්ච අත්තක් අල්ල ගන්න එකට

වචනම 20කට වැඩි නැතත් එතන තියෙන කතාව දිග පෝස්ට් එකක් වෙයි කියල හිතලා දැම්මා


Wednesday, September 5, 2012

ඔලුවෙ කැක්කුම



මේ මට යාලුවෙක් ලඟදි එව්ව කතාවක්


දවසක් එක බුවෙක්ට වැඩ ඇරිලා බයික් එකේ ගෙදර යනගමන් පරණ ආදි කාලින ඉස්කෝලේ කාලේ යාලුවෙක් සෙට් වෙනවා.. කතා කර කර ඉන්න ගමන් මුන් දෙන්නටම ටිකක් මධුවිත තොල ගාන්න හිතිලා ස්පොට් එකකට රිංගලා බයිට් එකක් කාරිය දාගන බොන්න සෙට් වෙනවා..

ඔහොම ඔහොම බෝතලයක් විතර ඉවර කරපු මුන් දෙන්නා කෙලින් කටින් ඉන්න බැරිව ගෙවල් වලට යන්න තීරනය කරා.. බුවා බිල ගෙවලා එහෙම පාරට එද්දී බුවාගේ යාළුවා බස් එකක නැගලා මුටත් ටටා කියගන යනවලු.අර  බුවාටත් බයික් එක මග දාලා යන්න ඈ.. මිනිහත් කොහොම කොහොම හරි දණ ගගා බඩ ගගා බයික් එක අරන් ගෙදර එද්දී.. බුවාගේ පවුලේ සෙට් එකම ටීවි බලනවලු මිනිහට දැං ඇඩ්රස් නැල්ලු මොකද සාලේ පහු කරගන තමා මුගේ කාමරේට යන්න වෙන්නෙත්..


මිනිහා කකුලේ මහපට ඇගිල්ලේ තිබ්බ පුරුස දහිරියද මොකක්දෝ එක පපුවට අරන් ශේප් එකේ ගිහින් පවුලේ සෙට් එක ඉදගන ඉන්න සෙටි එකට පස්සේ තිබ්බ පුටුවකින් ඉදගත්තලු.. විනාඩි පහලවක් විතර යද්දී මුගේ මල්ලිකාරයා කොචොක් එකට පල් පාට් හිනාවක් දැම්ම හින්දා මිනිහත් ඕන කුදයක් ගහ ගනින් කියලා ශේප් එකේ කාමරේට රිංගලා හොද නින්දක් දාලා එහෙම පහුවදා නැගිටිද්දී පට්ට ඔලුවෙ කැක්කුමලු.

බුවාත් ඉතින් පෙනඩෝල් එකක්වත් බොන්න කියලා උදේ පාංදර කුස්සියට යද්දී බුවාගේ අම්මා හො ගාලා උයනවා..


බුවා : අම්මේ...
අම්මා : හ්ම්ම්ම්ම්ම්ම්
බුවා : පෙනඩෝල් නැද්ද ඉන්න බෑ ඔලුව රිදෙනවා...
අම්මා : ඔලුව රිදෙන්නේ නැද්ද යකෝ රැයක් එලි වෙනකම් හෙල්මට් එකක් දාගන නිදාගත්තහම...